| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تـَ تپش های بـِ بیدادگر
و بوی تـُ تند بهار نارنج
سـُ سکوتم را ببخش
رَ رقص حروفه کـَ کلافه
تـُ تو را در من جـ جار می زند.
پ.ن: من هیچ حرفی در دفاع از خودم ندارم
|
|
+ نوشته شده در
86/07/30ساعت 22:37 توسط آناهیتا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
شاعرک برگ گلک باز داری فریاد میزنی باز داری تو کاغذهای بی صدات داد میزنی
باز از این آدمای توی قفس خسته شدی باز داری حرف کبوترهای آزاد میزنی |
| پیوندها |
|
نامه هایی به خودم چای تلخ من و خودم مسيحا مهياد پيرمرد خنزر پنزري نامه ای در باد اتانازی1981 سکانس آخر ساده های نرگس جونم یاسر عادله گیتار شکسته هم پیمان (روهام) خرمگس خرفت مولتی مینیمالیست |
|
RSS
|
